«به مناسبت 21 شهریور روز ملی سینما که از تقویم رسمی کشور حذف شد»
دیگر برایت آرزو و امید بهتر شدن ندارم،این بار و در این شرایط و برهه خاص
که هیچ کس تو را نمی فهمد، نمی بیند، فقط آرزو می کنم «باشی» مثل همان نور
در سالن تاریک ... مثل اشک در چشمان و لبخند بر لب هایی که با دیدن همان نور تصاویر متحرک در همان سالن تاریک، تقدیم مخاطبانت می کنی...سینما باش... بودنت یعنی حضور احساس، هیجان،خنده،اشک،فکر و اندیشه ( که نایاب است این روزها) زبان تو تصویر است و تصویر ماندگار در ذهن که «ذهن بیمار» تصویر نمی پذیرد... «باش» و همان نوری باش که تاریکی را در خود حل می کند... و برای غلبه بر تاریکی باید خودت را تحمیل کنی بر آن با حضورت.....
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم شهریور ۱۳۹۱ ساعت 19:46 توسط رضا کوه پور
|