آدم های روشن

به مناسبت برگزاری بیست و هشتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران

سینمای کوتاه؛ کم گوی و گزیده گوی چون دُر...

بیست و هشتمین جشنواره فیلم کوتاه تهران از 19 مهر آغاز شده و تا 24 مهر ادامه خواهد داشت.جشنواره ای که می تواند برای سینمای بلند ما مزیت های فراوانی را داشته باشد.از کشف استعدادهای جوان فیلمساز گرفته تا تجربه گرایی های بازیگوشانه که این نوع تجربه گرایی ها را غیرممکن است که بتوانید در سینمای بلند داشته باشید و همچنین مزیت هایی همچون تزریق ایده های نو به سینمای کلیشه ای حال حاضر ما که شبیه یک مرداب در ایده های کلیشه ای و نخ نماشده ی خود دست و پا می زند.

سینمای کوتاه علیرغم زمان کوتاهش از نظر ساخت، سینمای نسبتا مشکلی است.سینمایی است که باید در کوتاه ترین زمان ممکن منظور خود را فکر خود را ایده ی خود را به مخاطبانش ارائه دهدو اینکه هیچ امیدی هم نمی توانید به بازگشت سرمایه خود در این نوع سینما داشته باشید(البته شاید این کم توجهی بیشتر در کشور خود ما رخ می دهد)زیرا اکران خاصی را برای این نوع سینما مگر در جشنواره های مختص به آن نباید متصور شد زیرا سینمای بلند هم هنوز درگیر موضوع اکران است چه رسد به سینمای کوتاه!!

توجه به سینمای کوتاه توجه به پیشرفت فرهنگ و سینمای این کشور است.سینمای کوتاه را می توان پایه ی سینمای بلند دانست که اگر به این پایه ی سینما کم توجهی شود که در حال حاضر هم کمی اینگونه به نظر می رسد سینمای بلند ما سینمای موفقی نخواهد بود.اینگونه جشنواره ها و به ویژه همین جشنواره فیلم کوتاه تهران که تا الان بیست و هشت دوره است که برگزار می شود می تواند کمک فراوانی به این نوع سینما داشته باشد.

سینمای کوتاه می تواند تآثیرگذاری بیشتری را بر مخاطبانش داشته باشد.زیرا هم دارای زمان کوتاهی است و هم متناسب با زندگی پرشتاب و بی حوصله ی این روزهای جوامع مختلف است و به همین دلایل می توان تآثیر و نفوذ بیشتری را در مخاطبان خود داشته باشد و به قول ضرب المثل معروف ما که می گوید: کم گوی و گزیده گوی چون در...